Magnifying glass Close

Adblocker is geactiveerd!

Op deze website worden advertenties getoond. Van de advertenties wordt de redactie betaald. De redactie verzorgt het nieuws op deze website. Zonder advertenties geen nieuws. Zou je je adblocker daarom willen uitschakelen

Partner van Aanbestedingscafé:

Vakantieleesvoer – deel 2

De vakantie is weer begonnen! Veel inkopers zullen deze zomer genieten van hun welverdiende rust. Natuurlijk is een mooie vakantie niet compleet zonder bijzonder leesvoer. Maar waar moet je beginnen?

Aanbestedingscafe.nl heeft de meest interessante, tijdloze en best gelezen artikelen en columns voor je verzameld. De komende maand bieden we je elke week vijf artikelen aan.

De uitdagingen van circulair aanbesteden
Circulair aanbesteden. Een mooi begrip, maar ook een abstract begrip. Welke uitdagingen zitten er eigenlijk aan circulair aanbesteden? Hoe schrijf je nu een goede circulaire aanbesteding uit? En hoe maak je die concreet genoeg, zodat de inschrijvende partij er mee aan de slag kan en de opdracht tot het gewenste resultaat leidt? Om dat uit te zoeken spraken we met drie ervaringsdeskundigen op het gebied van circulair aanbesteden.

Column: mag opdracht ongewijzigd worden aanbesteed?
Een aanbesteder mag een aanbestedingsprocedure afbreken zonder dat daarvoor bijzondere omstandigheden zijn vereist. De vrijheid van de aanbesteder om een opdracht opnieuw aan te besteden is beperkter. Maar hoe zit het ook alweer met het heraanbesteden van een ongewijzigde opdracht?

Aanbesteden in coronatijd: denk goed na over rechtsbescherming
Toen het coronavirus zijn intrede deed, brak voor aanbestedende diensten en bedrijven een onzekere tijd aan. Waar moet je vanuit juridisch oogpunt dan extra op letten als je aanbesteding in de startblokken staat? Claire Lombert, aanbestedingsadvocate bij Loyens & Loeff, geeft tips en aandachtspunten.

Zo vergroot stakeholdersmanagement je kansen in het Sociaal Domein
Je wilt je inschrijven op een aanbesteding in het sociaal domein. Wat kan je dan voorafgaand aan deze aanbesteding al doen om je kansen te vergroten? “Stakeholdermanagement”, antwoordt Sikko Bakker, aanbestedingsspecialist bij TenderSucces. “Hiermee haal je de juiste informatie op om onderscheidend vermogen te creëren, doordat je precies weet wat er speelt.”

Column: Aanbesteden anno 2020, andere dingen te doen
Columnist Johan Stolk hekelt het uitstellen van klimaatplannen door het kabinet na het uitbreken van de coronacrisis. “Nu deadlines worden opgeschort en aanbestedingen worden uitgesteld, is het aan organisaties en overheden om de impactmogelijkheden binnen aanbestedingen serieus te verkennen. Want veel mensen, ook ministers, hebben nog andere dingen te doen.”

Partner van Aanbestedingscafé:

Coronacrisis: Rijk en VNG roepen gemeenten op jeugdzorgaanbieders te steunen

Naar aanleiding van de coronacrisis roept het Rijk Nederlandse gemeenten op financiële ruimte en zekerheid te bieden aan jeugdzorgaanbieders. Zorgaanbieders kunnen zorg nu niet of alleen in aangepaste vorm leveren. Gemeenten moeten waar mogelijk rekeningen door blijven betalen en extra kosten vergoeden.

De oproep komt in samenspraak met de Vereniging voor Nederlandse Gemeenten (VNG). Die riep vorige week al op tot het doorbetalen van rekeningen van (jeugd)zorgaanbieders – ook als zorg niet geleverd wordt – tot 1 juni 2020. Als gemeenten deze kosten doorbetalen kunnen zij liquiditeitsproblemen bij zorgaanbieders voorkomen. Volgens de VNG komt de continuïteit van de jeugdzorg anders in het geding.

Compensatie gemeenten
De extra kosten die bij deze alternatieve zorg komen kijken zullen in eerste instantie vergoed moeten worden door gemeenten zelf. Gemeenten kunnen op hun beurt die kosten weer declareren bij het Rijk. Over die compensatie worden tegen de zomer van 2020 afspraken gemaakt.

Weerstand
De Branches Gespecialiseerde Zorg voor Jeugd (BGZJ) zijn blij met de oproep. Zij pleiten voor een uniforme aanpak in alle Nederlandse gemeenten om de administratieve last voor betrokkenen zo laag mogelijk te houden. Sommige gemeenten weigeren vooralsnog rekeningen door te betalen. Jeugdzorgaanbieders willen dat er kan worden ingegrepen als die situatie blijft bestaan.

Bron: Binnenlandsbestuur.nl

Partner van Aanbestedingscafé:

Minister de Jonge pleit voor méér ellende in de zorg

Afgelopen maand pleitte Hugo de Jonge weer eens tegen aanbestedingen in het sociaal domein. “De zorg is geen markt, laat staan een Europese markt”. Soepeler procedures dus en een afschaffing van de aanbestedingsplicht, als het aan de minister van Volksgezondheid, Zonnebank en Schoenen ligt.

Klinkt mooi natuurlijk. Niemand houdt van plichten en iedereen houdt van vrijheid. Maar wie verder kijkt dan z’n neus lang is, ziet dat de schoen heel ergens anders wringt.

Want de aanbestedingsplicht is lang niet zo strikt als de minister doet voorkomen. Sterker nog, tot 750.000 bestaat er in het sociaal domein überhaupt geen aanbestedingsplicht. Kom je daarboven, dan biedt de zogenaamde SAS-procedure heel veel vrijheid om het proces zelf vorm te geven. Zo hoef je binnen de zorg en welzijn geen geschiktheidseisen, uitsluitingsgronden en selectiecriteria te hanteren, hoef je de regels voor gunningscriteria niet te volgen en kun je zelf een termijn bepalen voor de aanbesteding.

Wat een verademing, zoveel vrijheid in aanbesteden. Totdat je als gemeente een Wmo-aanbesteding in de markt gaat zetten. Op Pianoo.nl, het expertisecentrum voor aanbesteden, is een complete pagina gereserveerd voor aanbestedingen in het sociaal domein. Wie even doorklikt op de pagina, vindt naast tientallen handreikingen en protocollen, rapportages en een 10-staps-wegwijzer zelfs een complete metrokaart met 6 stations, 26 substations en 38 subsubstations. Met zoveel beschrijvingen, routes en afslagen wordt de kans dat je verdwaalt alleen maar groter.

En dat merk je in de praktijk. Waar aanbestedingen in ‘reguliere’ dienstverlening zoals de ICT, detachering of communicatie redelijk overzichtelijk en uniform zijn, is het in het sociaal domein altijd maar afwachten waar de Aanbestedende Dienst mee aankomt. De laatste Wmo-inschrijving waar ik bij ondersteunde, kwam met 30 bijlages maar liefst op 300 pagina’s in totaal. Dat was voor aanbieders zo onduidelijk dat er nog eens 600 vragen (!!!) bovenop kwamen.

Terwijl zorgverleners moeten beknibbelen op elke minuut die ze met hun cliënt hebben, laten overheden hen duimdikke dossiers doorploegen, vragen doorgronden en uitgebreide plannen schrijven.

Het afschaffen van de aanbestedingsplicht en het versoepelen van procedures klinkt misschien aanlokkelijk, maar aanbestedingen werken juist vanwége die strikte procedures. Ze zorgen dat overheden een duidelijke richtlijn hebben, en geven de markt de macht om in te grijpen waar het misgaat. Strikte spelregels houden de procedure voor beide partijen voorspelbaar, overzichtelijk en eerlijk.

De missie van Hugo de Jonge om aanbestedingen in het sociaal domein aan te pakken is absoluut toe te juichen. In de jungle van de aanbestedingen hebben we alleen geen behoefte aan eindeloze mogelijkheden, maar aan gebaande paden en een werkend kompas. 

Partner van Aanbestedingscafé:

De prijsbodem van vervoersaanbestedingen

Op 19 december jl. heeft TaxiPro op haar website een artikel gepubliceerd, genaamd ‘Hopelijk is de bodem bereikt met vervoersaanbestedingen’:

“Het gebeurt steeds vaker dat op vervoersaanbestedingen geen geldige inschrijvingen binnenkomen. De reden: vervoerders denken voor de geboden vergoedingen niet rendabel te kunnen werken. (…) Toch worden opdrachten in het doelgroepenvervoer uiteindelijk allemaal gegund. Dat was althans tot voor kort het geval. Dit jaar kwam er een bescheiden kentering op gang, zo stelde TaxiPro onlangs vast. De eerste poging tot aanbesteding van zittend ziekenvervoer door Zilveren Kruis leverde geen geldige inschrijvingen op. Vervoerders konden of wilden simpelweg niet binnen de geboden bandbreedte voor tarieven inschrijven. Gunning vond pas na een nieuwe aanbesteding plaats. In Den Helder zijn zelfs twee pogingen om het Wmo-vervoer te gunnen mislukt. En bij de aanbesteding van werkbedrijf Soweco uit Almelo kwam slechts één geldige inschrijving binnen, wat niet genoeg was om het werk te gunnen.”

AMvB reële prijs Wmo vast te stellen in dialoog met de aanbieders
Het is opvallend dat gemeenten twee jaar na de inwerkingtreding van de AMvB reële prijs Wmo, bandbreedtes voor tarieven hanteren waar de taxibedrijven kennelijk niet mee uit de voeten kunnen. Wmo-vervoer valt immers ook onder deze AMvB. Dit vraagt om een zorgvuldig proces van de zijde van de gemeente en openheid van aanbieders over de kosten die zij maken bij het leveren van een dienst.

Blijkens de Nota van toelichting bij de AMvB is de gemeente verplicht om voorafgaand aan de aanbesteding de tarieven in dialoog met de gegadigde aanbieders vast te stellen; minimumtarieven (men mag hogere tarieven offreren) of vaste tarieven (dan wordt niet op prijs geconcurreerd).

Deze dialoog kan via een – bij voorkeur openbare – marktconsultatie vorm krijgen en waarbij de gemeente gespecificeerde kostprijzen uitvraagt. Let wel: “Volledigheidshalve wordt benadrukt dat het college niet verplicht is aan iedere aanbieder de specifieke kostprijs van die onderneming te betalen. Het college neemt een besluit over een reële prijs aan de hand van de in artikel 5.4 genoemde kostprijselementen en de beschikbare kostprijsinformatie.” (Nota van Toelichting 2.1)

Maar het is zeer de vraag of taxibedrijven in de huidige marktsetting voorafgaand aan een aanbesteding hun kostprijzen en kostenopbouw willen delen met de gemeente. Ook hier biedt de AMvB een escape; een derde optie die indertijd op het nippertje is toegevoegd aan de AMvB, is dat de gemeente wel als vanouds de tarieven in concurrentie uitvraagt zonder minimumtarief, maar dan wel via een specificatiemodel dat ten minste is gebaseerd op de volgende kostprijselementen:

a. de kosten van de beroepskracht;
b. redelijke overheadkosten;
c. kosten voor niet productieve uren van de beroepskrachten als gevolg van verlof, ziekte, scholing, werkoverleg;
d. reis en opleidingskosten;
e. indexatie van de reële prijs voor het leveren van een dienst; en
f. overige kosten als gevolg van door de gemeente gestelde verplichtingen voor aanbieders waaronder rapportageverplichtingen en administratieve verplichtingen.”

Toetsing gemeente of gespecificeerde tarieven reëel zijn
In dit laatste model heeft de gemeente vervolgens de verplichting om te controleren of de ontvangen gespecificeerde tariefonderdelen zich minimaal op kostprijsniveau bevinden. Dit is lastig en hier zal je vaak externe expertise voor nodig hebben. Maar externe expertise is wellicht ook nodig om de uitkomsten van een dialoogsessie goed te kunnen beoordelen.

Voor alle drie tarieven (minimum, vast, concurrentie) heb je dus een kostprijsspecificatiemodel nodig. Wil je goed inzicht krijgen in de kostprijsopbouw, en om dit goed te kunnen duiden, is een nadere uitwerking in subonderdelen nodig. Zeer waarschijnlijk zit dit in de Kostenberekeningstool Doelgroepenvervoer van CROW.

Hoe goed die tool ook is; gemeenten moeten de invulling van alle kostprijsonderdelen wel toetsen met de marktpartijen voorafgaand aan de aanbesteding, en op basis van plausibele argumenten en voortschrijdend inzicht ook zaken bijstellen als dit nodig is voor een reële prijs. De gegadigde taxibedrijven moeten op hun beurt open zijn over hun kostprijzen en onderbouwing daarvan; hetzij in de dialoogsessie, hetzij bij de inschrijving op het onderdeel tarieven. Beide partijen hebben belang bij reële prijzen voor de continuïteit, dan moeten ook beide partijen transparant zijn. De gemeenten over het dialoogproces, bijbehorende uitvraag en de totstandkoming van reële tarieven c.q. de beoordeling van geoffreerde tarieven; de aanbieders over hun kostenspecificatie.

Toepassing AMvB Reële prijs is geen sinecure
Overigens is een goede invulling van de AMvB reële prijs lastige materie. De opdracht met haar scope (wel of geen clustering), geschiktheidseisen en uitvoeringseisen zijn mede bepalend voor de kostprijs van een te leveren dienst; historische kostprijzen alleen voldoen strikt genomen niet. Zeker niet wanneer de aan te besteden opdracht behoorlijk afwijkt van uitgevoerde opdrachten waarop de historische kostprijs is gebaseerd. In de dialoog met aanbieders over reële tarieven zou je idealiter dan ook al de contouren van de opdracht moeten hebben, of je zou voor zaken die afwijken van hetgeen gebruikelijk was, expliciet moeten vragen welke invloed dit naar schatting zal hebben op de kostprijs.

Naast de opdrachtscope is ook de vertaling naar een reële prijs geen appeltje-eitje-proces. Als je in dialoog met de aanbieders, voorafgaand aan de aanbesteding, gespecificeerde prijsinformatie ontvangt, dan doemt de vraag op: hoe bepaal je nu een “reële prijs”? Neem je dan de laagste prijs (mits alle prijsonderdelen door ingeschakelde expertise al reëel zijn bestempeld), of neem je een gemiddelde ergens van?  Bij een gemiddelde is dan de vraag: ongewogen of gewogen; grote aanbieders zullen een andere kostprijsopbouw hebben dan kleine. Hoe bepaal je de wegingsfactoren? En hoe onderbouw je de vastgestelde reële prijs, of nog specifieker: hoe verantwoord je de keuze van het bedrag per specificatieregel? Voeg je alle ontvangen tarieven en specificaties geanonimiseerd toe als bijlagen bij het aanbestedingsdocument? Het handelingskader zal ook afhangen van hoe er wordt ingekocht; bij een Open House-toelatingsprocedure voor zorg zal je meer zaken in dialoog plenair kunnen bespreken, dan in een hoog competitieve aanbesteding.

Kortom, veel vragen; een nadere duiding van hoe een en ander in te vullen, lijkt dan ook zeer welkom, al is het maar onder het mantra van ‘Pas toe of leg uit’.

Belang van marktconsultaties
In elk geval is het belang van marktconsultaties nog groter geworden met de komst van de AMvB reële prijs; in veel gevallen zijn er feitelijk twee nodig. Een opdrachtinhoudelijke ter toetsing van bijvoorbeeld de opdrachtscope, geschiktheidseisen, uitvoeringseisen, vergoedingssystematiek e.d., en een voor de vaststelling van de tarieven. In de planning dient hier natuurlijk rekening mee te worden gehouden. Een rekenvoorbeeld, gemakshalve uitgaande van 1 januari als startdatum van de nieuwe overeenkomst: rekening houdend met een minimale implementatietijd van 3 maanden (liever 1 à 2 maanden langer), 1½ maand zomervakantie, ca. 4 maanden aanbestedingsprocedure, dan blijft het eerste kwartaal over voor de consultaties en bestekproductie. Voorafgaand hieraan zullen er ambtelijke evaluaties en besluitvorming moeten zijn.

Voorkom onderschatting van doorlooptijden
Kortom, wil je in alle fases zorgvuldig kunnen handelen, dan zal er vroegtijdig een reële planning op moeten worden gesteld als gemeenschappelijk product van o.a. Beleid en Inkoop. De benodigde tijd voor een zorgvuldig inkoopproces wordt geregeld onderschat; als je een traject zoals hierboven moet doorlopen in bijvoorbeeld 10 maanden tijd vanaf de ambtelijke start, dan is er erg veel tijdsdruk wat de kwaliteit van allerlei belangrijke keuzes niet bepaald positief zal beïnvloeden. Kortom, begin op tijd!

Partner van Aanbestedingscafé:

Provincie Groningen wil woningen versterken zonder Europese aanbesteding

Omdat er haast is geboden bij het versterken van woningen met aardbevingsschade in de provincie Groningen, wil de provincie dit doen zonder gebruik te hoeven maken van een Europese aanbesteding. Dat wil men vastleggen in het nationale bouwakkoord voor Groningen, schrijft het Dagblad van het Noorden.

De provincie wordt inzake deze plannen gesteund door het Rijk. Het Rijk merkt de situatie in de provincie aan als ‘noodsituatie’, waardoor het volgens het Rijk gerechtvaardigd is buiten de Europese aanbesteding om te gaan. Nadat de NAM zich terugtrok uit de kwestie is het Rijk verantwoordelijk voor het afhandelen van aardbevingsschade. Zes bouwbedrijven, die ruime ervaring hebben met dit soort werkzaamheden, zullen aan de slag gaan met het versterken van woningen.

Leendert van der Laan, statenlid voor de Partij van het Noorden, zet vraagtekens bij de plannen. Hij vraagt zich af wat er gebeurt als er andere partijen zijn die interesse hebben in de opdrachten, en deze de regeling aanvechten.

Partner van Aanbestedingscafé:

Geschil over miljoenenopdracht TenneT naar Raad van Arbitrage

Ondanks pogingen het geschil over het eenzijdig opzeggen van een gesloten contract tussen TenneT en de combinatie Heijmans-Europoles (HEP) met een schikking op te lossen, zal de Raad van Arbitrage zich komende zomer over de zaak buigen. Dat meldt Cobouw.

Bouwcombinatie Heijmans-Europoles won in 2017 de aanbesteding voor het vervangen van 337 hoogspanningsmasten in Zeeland. De opdracht, met een waarde van 250 miljoen euro, was uitgeschreven door TenneT. TenneT zegde in 2018 eenzijdig het contract op omdat het bedrijf niet tevreden was met het ontwerp dat aangeleverd was door HEP. Bovendien zou HEP volgens TenneT de gestelde deadlines niet kunnen halen. HEP houdt vol dat het ontwerp en de planning wel voldoen aan de gestelde eisen.

TenneT bood HEP een regeling aan maar die heeft vooralsnog niet tot een oplossing geleid. Beide partijen hebben al claims ingediend. Heijmans legde vanwege openstaande rekeningen al een claim van 10 miljoen euro neer bij TenneT.

Het komt maar weinig voor dat een partij eenzijdig een contract opzegt zoals TenneT heeft gedaan. In de zomer van 2020 zal de Raad van Arbitrage zich over het geschil buigen.

Partner van Aanbestedingscafé:

Fijne feestdagen!

Beste bezoeker,

Het einde van het jaar nadert. We willen je daarom alvast een smakelijke kerst en een gelukkig nieuwjaar wensen! Wij, en hopelijk jij ook, kunnen terugblikken op een succesvol jaar met voor ons als hoogtepunt: de vernieuwde websites. Proost op nog een jaar met veel nieuws en geweldige carrièrekansen!

We hopen je in het nieuwe decennium weer terug te zien.

Groeten van Aanbestedingscafé, Inkoperscafé en onze partners



Partner van Aanbestedingscafé:

Top 10 best gelezen artikelen

Wederom sluiten we een mooi jaar af, bomvol interessante nieuwsmomenten. Van columns die je aan het denken zetten, tot de invloed van scoringsmethodiek bij aanbestedingen en het gebruik van raamovereenkomsten. Wat vond u dit jaar het meest interessant?

Voordat we het nieuwe decennium ingaan, delen wij graag de top 10 artikelen van het jaar dat we gaan afsluiten met u. Deze artikelen zijn het meest gelezen:

1. De uitvinden van het aanbesteden moet achter slot en grendel!

2. Hoe flexibel is de raamovereenkomst?

3. Scoringsmethodiek beïnvloedt kwaliteit aanbesteding

4. Boekrecensie – Aanbestedingsjurisprudentie in de praktijk, editie 2019

5. “Woningcorporaties moeten aanbesteden”

6. Relatief aanbesteden is brevet van onvermogen

7. Eenzijdige communicatie over Open House en aanbesteden  

8. Sneller en goedkoper aanbesteden met DAS

9. MKB-vriendelijk aanbesteden is een slecht idee

10. Aanbesteden is breikundig vreemd

Partner van Aanbestedingscafé:

Miljoenenboete NS van tafel

De Autoriteit Consument en Markt (ACM) legde de NS een boete van 41 miljoen euro op wegens gerommel bij de aanbesteding van het openbaar vervoer in Limburg. De rechter in Rotterdam heeft nu een streep door die boete gezet. Volgens de rechtbank is het onvoldoende bewezen dat NS bij die aanbesteding haar machtspositie heeft misbruikt, zo meldt Het NRC Handelsblad.

(meer…)
Partner van Aanbestedingscafé:

Is Hugo de Jonge een moderne Don Quichot?

Nee, deze column gaat niet over wat de minister van Volksgezondheid vindt van ‘open house’. Daarover is de laatste tijd even genoeg geschreven en gezegd. Deze column gaat over een andere strijd van Hugo de Jonge. Die tegen de Europese aanbestedingsplicht voor jeugdzorg. Daarover heeft hij regelmatig contact met Brussel. Hugo vindt dat jeugdzorg geen markt is en al helemaal geen Europese. Concurrentie moet plaats maken voor samenwerking. Europese aanbestedingen passen helemaal niet bij wat hij voor ogen heeft.

(meer…)
Partner van Aanbestedingscafé:

Rijksinkoopbeleid zet in op hergebruik van meubilair

100.000 werkplekken bij de Rijksoverheid circulair maken. Met deze wens ging categoriemanager Sabien van der Leij de kantoorinrichtingsmarkt op. Inmiddels zijn de leveranciers om: circulair wordt steeds meer de norm. En ook al mag de teller van Sabien nog wel wat sneller lopen, de belangstelling groeit zowel binnen als buiten de Rijksoverheid.

(meer…)
Partner van Aanbestedingscafé:

Beleid belangrijker voor gemeentes dan zorgaanbieders

“(Zorg)professionals haken af wanneer er gepraat wordt over beleid en bureaucratie. Vrolijk worden ze wanneer ze over het vak praten, over wat echt nodig is om de jeugdzorg efficiënt en effectief aan te pakken. Hoe meer je met aanbieders over het vak en de problematiek praat, hoe eerder je hen meekrijgt. Hoe meer je praat over procedures en regels, hoe eerder aanbieders afhaken.” Zo stelt Jaap van Muijen, hoogleraar psychologie aan de Nyenrode Business Universiteit, uit tijdens de Kennis- en praktijkdagen Contracteren in het Sociaal Domein.

(meer…)
Partner van Aanbestedingscafé:

Testbericht

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Aenean rhoncus nunc eu ante placerat, vitae vulputate justo aliquet. Praesent non risus a augue iaculis luctus. Duis velit quam, consectetur id purus sed, tempus ultrices lorem. Duis nulla libero, euismod eget neque nec, sodales pharetra augue. Nullam mattis magna quis justo tempor varius. Donec malesuada sapien eu ex malesuada, id tincidunt nulla scelerisque. (meer…)

Partner van Aanbestedingscafé:

Minister Kamp re(a)geert!

Op 19 januari reageerde minister Kamp van Economische Zaken op de vragen en opmerkingen van verschillende fracties over het Wetsvoorstel tot Wijziging van de Aanbestedingswet 2012.

Die vragen en opmerkingen van de fracties staan in het verslag van de vaste Kamercommissie voor Economische Zaken van 7 december 2015. Uit het verslag blijkt dat de fracties de nodige vraagtekens plaatsten bij het nieuwe Wetsvoorstel; de ene met meer verve dan de andere. (meer…)

Partner van Aanbestedingscafé:

CEO NS per direct weg vanwege Limburg-debacle

NS maakte vandaag in een persbericht bekend dat CEO Timo Huges zijn ontslag heeft aangeboden, nadat de Raad van Commissarissen het vertrouwen in hem had opgezegd. Hij krijgt geen vertrekvergoeding. Aanleiding voor het vertrek is de fraude rond het openbaar vervoer in Limburg. Huges zou een aan hem geadresseerde mail, met vragen van vervoersbedrijf Veolia, hebben doorgespeeld aan NS-dochter Qbuzz/Abellio.

De NS geeft aan het te betreuren dat “tijdens het proces van de aanbesteding in Limburg ongelukkige emails zijn verstuurd, waar dat niet had gemoeten.” Huges is door zijn vertrek de tweede topman in twee jaar tijd die het veld ruimt bij de NS. Voorganger Bert Meerstadt vertrok in 2013, nadat hij in het nauw gedreven was door de problemen met de Fyra.

Schijnconstructie
Eerder bleek dat er bij Qbuzz/Abellio tijdens de bieding voor de OV-concessie in Limburg een oud-medewerker van Veolia via een schijnconstructie in dienst was genomen. Deze heeft bedrijfsvertrouwelijke informatie van Veolia gedeeld. Tegen de betrokken bestuurders van Qbuzz zijn volgens de NS direct maatregelen getroffen.

Huges op de hoogte
Enkele op non-actief gestelde bestuurders beweerden echter dat de Huges op de hoogte was van de onregelmatigheden. Ook verklaarden zij instructies gekregen te hebben om niet volledig mee te werken aan het onderzoek. Op basis van deze verklaringen en naderhand verkregen informatie, is de twijfel ontstaan of de verklaringen van Huges juist zijn. Hierop heeft de Raad van Commissarissen het vertrouwen in Huges opgezegd.Tevens is op vergelijkbare gronden de CEO van Abellio, Jeff Hoogesteger, op non-actief gesteld en uit zijn functie ontheven.

Sluiten

Inloggen met

of met e-mailadres