Inloggen
Login met InkopersCafé account Account aanmaken

Premium logo's

Premium logo's

Premium partners

Sidebar premium

Sidebar premium

Gold partners

Sidebar gold

Sidebar gold

Silver partners

Sidebar silver

Sidebar silver
16
01
Theo van der Linden
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars
Door Theo van der Linden
Categorie: Column
Soort:

BVP voor de PVV

‘Goedemorgen allemaal, ik open de vergadering van de PVV-catering-commissie. Wat we vanochtend moeten doen is de specificaties opstellen voor de aanbesteding van de catering voor het bedrijfsrestaurant in de Tweede Kamer. Nu we de grootste partij van Nederland zijn moeten we ook hier onze verantwoordelijkheid nemen. Wie mag ik het woord geven?’

‘Nou, wat mij wel belangrijk lijkt, is dat de politieke doelstellingen van de PVV doorklinken in deze aanbesteding.’
‘Helemaal mee eens, wij staan voor de Nederlandse normen en waarden en ik vind dat dat ook in deze aanbesteding duidelijk moet zijn’.
‘Maar hoe gaan we dat doen? We kunnen natuurlijk als eis stellen dat ten tijde van het sinterklaasfeest al het bedienend personeel als zwarte piet verkleed is, dat is tenslotte een oerhollands feest’.
(algehele hilariteit)

‘Dat is een goeie, daar zal vrouwtje Simons van opkijken, maar wat doen we met de rest van het jaar’.
‘Wat ik belangrijk vind is dat de Nederlandse identiteit ook in de keuze van de gerechten door moet klinken. We moeten dus buitenlandse invloeden zoveel mogelijk weren.’
‘Precies, maar hoe zie je dat in de praktijk voor je, en hoe kan dat aanbestedingsrechtelijk? Je mag toch niet discrimineren.’
‘Nou, we besteden aan met Best Value Procurement, dat betekent dat bedrijven zelf moeten aangeven hoe zij de catering invullen. Wij vragen de bedrijven om in een prestatieonderbouwing aan te geven hoe ze dat gaan doen. Wij kunnen dan een hogere score geven als ze dicht bij de filosofie van de PVV blijven’.
‘Geweldig idee, maar geef eens een concreet voorbeeld dan?’
‘Nou, stel je voor dat een bedrijf voorstelt om broodjes kebab op het menu te zetten, dan vind ik dat we die minpunten moeten geven.’
‘Zeker, die komen uit Turkije en we moet laten zien dat we kritisch zijn over Erdogun’.
‘Nou ja, kebab komt uit Egypte, maar dat is ook geen land waar de Westerse waarden hoogtij vieren’.
‘Nee, jij bent in de war met shoarma, dat komt uit Egypte’.
(geirriteerd) ‘Het maakt niet uit, in ieder geval geen kebab en shoarma dus, maar wat te denken van bijvoorbeeld saté? Indonesië is een groot Islamitisch land, ik vind dat we daar absoluut een grens moeten stellen.’
‘Volledig mee eens, en ook loempia’s zijn wat mij betreft taboe. Laten die Chinezen eerst de mensenrechten maar eens respecteren en van de identiteit van onze voetbalclubs afblijven’.
‘Maar welke producten zijn dan wel typisch Nederlands?’
‘De bal gehakt, natuurlijk!’
(goedkeurend gemompel)

‘Ja, mee eens, die kunnen we noteren. Extra punten als er elke middag ballen gehakt geserveerd worden. Een expert die een lekker balletje gehakt kan maken, steekt wat mij betreft met kop en schouders boven het maaiveld uit’.
‘Mooi gezegd, en kroketten?’
‘Nee, die komen uit Frankrijk: les croquettes en die Fransen zijn een stelletje wijsneuzen’.
‘Pizza-slices?’
‘Kom op zeg, de Italianen zijn het grootste probleem van de EU’.
‘Gyros’
‘Nee, dat kan uitgelegd worden als een steunbetuiging aan Griekenland, uitgesloten’.
‘Braadworst?’
‘Dan denken ze dat we aan het handje van Duitsland lopen, we zijn toch geen moffen, herr Schultz, noch ein bratwurst?’
(hilariteit)

‘Maar wordt het niet een beetje saai, elke dag een bal gehakt?’
‘Misschien wel, maar wij staan nu eenmaal voor de Nederlandse normen en waarden, dan is het raar om allerlei buitenlandse invloeden toe te laten. Je weet hoe de pers ons volgt. Als wij ineens qua voedsel wel pro-EU zijn, dan maken we ons ongeloofwaardig. Laat staan als we Islamitisch voedsel tot ons nemen.’
(ongemakkelijke stilte)

‘Ik heb een idee, we zetten in de aanbestedingsstukken dat de inschrijver de aanbestedende dienst moet ‘ontzorgen’. Dat betekent dat wij helemaal niet meer na hoeven te denken over wat er op het menu staat.’
‘En dan?’
‘Nou dan kan de cateraar als hij eenmaal aan het werk is ook andere producten dan ballen gehakt leveren, met als redenering dat de klant nu eenmaal om gezondheidsredenen verschillende voedingsstoffen binnen moet krijgen’.
‘is dat ontzorgen?’
‘Natuurlijk, en daarom is onze cateraar ook onze expert.’
(hilariteit)

‘Wat we moeten doen is het gewoon vaag houden. Als we schrijven dat de cateraar de Nederlandse normen en waarden op het gebied van voeding moet respecteren, dan kunnen we altijd later nog zeggen dat een pizza binnen de Nederlandse normen en waarden valt, en niet uitgelegd kan worden als een daad die pro-EU is’.
‘Geweldig idee.’
‘Laat ik het dan nog even exact formuleren: De PVV is voor het bedrijfsrestaurant van de Tweede Kamer op zoek naar een cateraar die ons volledig ontzorgt en die daarbij de Nederlandse normen en waarden op het gebied van voedsel respecteert, en van 1 december tot en met 6 december garandeert dat het bedienend personeel gekleed gaat als zwarte piet.’

Allen kijken naar de grote leider, die tot dan toe gezwegen heeft maar nu goedkeurend knikt. Ook hij mag graag een broodje shoarma en een pizza tot zich nemen.

Theo van der Linden
Door Theo van der Linden
Theo van der Linden is een van de meest gevraagde, zoniet de meest gevraagde, spreker over Europees aanbesteden in Nederland. De afgelopen jaren gaf hij meer dan 1000 trainingen, voordrachten en lezingen over aanbesteden bij zowel aanbestedende diensten als bedrijven. Hij is de samensteller van de bundel 'Aanbestedingsjurisprudentie in de praktijk' waarin hij commentaar geeft op ca 300 rechtszaken. Meer informatie over hem en zijn bedrijf VdLC vindt u op www.aanbesteding.nl

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.