Inloggen
Login met InkopersCafé account Account aanmaken

Premium logo's

Premium logo's

Premium partners

Sidebar premium

Sidebar premium

Gold partners

Sidebar gold

Sidebar gold

Silver partners

Sidebar silver

Sidebar silver
21
11
Nancy van Bemmel
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars
1
Door Nancy van Bemmel
Categorie: Aanbesteden
Soort: ,

Drie tips voor meer gunningen aan het MKB

Eén van de doelen van de Aanbestedingswet is om het MKB beter toegang te geven tot overheidsopdrachten. Hier werd ook bij de recente wijziging van de wet weer veel aandacht aan besteed. Toch ziet het MKB nog veel obstakels. “Innovatiekracht ligt niet alleen bij grote multinationals, maar voornamelijk bij het MKB”, stelt Xpert Inkoop en Aanbesteding. “Toch zijn het juist deze partijen die weinig overheidsopdrachten binnenhalen en aanbestedingen als zeer complex ervaren.”

Xpert Inkoop en Aanbesteding geeft aan regelmatig vragen te krijgen van aanbestedende diensten over de toegang van het MKB tot aanbestedingen. Daarom organiseerden zij op 1 november een praktijkmiddag met meerdere experts uit het vakgebied. Een van deze experts was Theo van der Linden. Hij geeft in zijn presentatie drie tips om MKB meer kans te geven in aanbestedingen.

  1. Voeg opdrachten niet ‘onnodig’ samen
    Artikel 1.5 van de Aanbestedingswet stelt: ‘Een aanbestedende dienst of speciale-sectorbedrijf voegt opdrachten niet onnodig samen’. “Onnodig is een heel slecht woord in wetgeving. Wanneer is het wel of niet nodig? Dat is heel subjectief”, zegt Van der Linden. Aan de andere kant vindt hij dat als een wet in het parlement is goedgekeurd, dat men de wet moet toepassen. Het kan volgens hem niet zo zijn dat rechters dit gewoon negeren.

    “Over dit woordje zijn al verschillende rechtszaken gevoerd. Een van deze rechtszaken ging om een aanbesteding van het UWV. Het UWV wilde alle facilitaire diensten bundelen, namelijk schoonmaak, restauratieve voorzieningen, reststoffenmanagement, groenvoorziening, warme en koude drankenvoorziening, beveiligingsdiensten, klein facilitair onderhoud en BHV-middelen.” Op zich niet gek vindt Van der Linden, want het bedrijfsleven doet het ook. “De Aanbestedingswet zegt echter dat het MKB de kans moet krijgen een aanbesteding binnen te halen, dus dan zou dit niet mogen.”

    Douwe Egberts stapt naar aanleiding van deze aanbesteding naar de rechter. “Douwe Egberts leverde koffie aan het UWV en die mocht nu niet rechtstreeks inschrijven op de aanbesteding, omdat ze de andere werkzaamheden niet uit konden voeren. Ze zeiden tegen de rechter: ‘Als we een wet hebben die zegt dat MKB kans moet houden, dan kan dit toch niet.’ Hierop reageerde de rechter: ‘Jullie zijn helemaal geen MKB, dus dit is niet op jullie van toepassing’. Dit is erg flauw, want het gaat om de uitvoering van de wet. De rechter voegt hieraan toe: ‘De mate van samenhang van de opdrachten is niet onlogisch. Te weten dat het om een combinatie van facilitaire diensten gaat waarbij, rekening houdend met de trend van integrale facilitaire dienstverlening, capaciteit multidisciplinair kan worden ingezet. Douwe Egberts heeft weliswaar verwezen naar het in memorie van toelichting genoemde voorbeeld van onlogische clustering van opdrachten van schoonmaak, schilderwerk en groenvoorziening, maar in dit geval is sprake van clustering van integrale dienstverlening, hetgeen niet onlogisch voorkomt’.”

    Van der Linden ziet ook wel dat het niet onlogisch is. “Maar we hebben een wet bedacht. Die is democratisch tot stand gekomen. Je kunt het hiermee eens zijn of niet, maar je moet het wel toepassen. De rechter stelt zich in dit geval boven de wet. Een schande.”

  2. Maak de aanbesteding simpel
    “Grote bedrijven hebben weleens tegen mij gezegd: ‘Hoe slechter de aanbesteding, hoe beter het voor ons is’. Waarom zeggen ze dat? Zij hebben een tenderdesk van 20 man en komen wel uit zo’n lastige aanbesteding. Het schoonmaakbedrijf op de hoek, die een keertje meedoet, lukt dit niet. Grote bedrijven hebben een belang bij ingewikkelde aanbestedingen. Als je MKB een kans wilt geven, houd dan rekening met het volume en complexiteit van je aanbesteding.”

    Ook vindt Van der Linden Best Value Procurement (BVP) zeer nadelig voor het MKB. “het MKB is niet thuis in de BVP-methode. Het schrijven van kansendossiers, risicodossiers en prestatie-onderbouwingen is iets wat je al doende leert. Een groot bedrijf dat het al twintig keer gedaan heeft (en al twintig keer beoordeeld is) doet het in zijn algemeenheid beter dan iemand die het voor het eerst doet (MKB). Degene die het beste plan kan schrijven, de beste presentaties geeft en het beste voorbereid is, krijgt de opdracht. Niet de partij die bijvoorbeeld de beste weg aan kan leggen. Je ziet steeds vaker dat copywriters worden ingehuurd om de aanbesteding binnen te halen. En onlangs had ik een cursist die beweerde dat hij een acteur had ingezet bij een presentatie.”

  3. De passermethode voor het bevoordelen van lokale partijen
    Hoewel Van der Linden zelf geen voorstander is van het bevoordelen van lokale partijen wijst hij de aanwezigen op een opmerkelijke ontwikkeling op dat gebied. “In artikel 1.15 staat letterlijk: ‘Een aanbestedende dienst of speciale-sectorbedrijf behandelt de inschrijvers op gelijke wijze’. Dit gaat over de meervoudig onderhandse procedure. Openbare aanbestedingen moeten op een objectieve en non-discriminerende wijze geschieden. Bij de meervoudig onderhandse procedure wordt dus niet gezegd dat het niet discriminerend mag zijn. Ook wordt er gezegd dat de inschrijvers op gelijke wijze behandeld moeten worden. Niet alle ondernemers, maar blijkbaar alleen de partijen die gekozen zijn.”

    De gemeenten komen om deze reden met een ‘passermethode’. “Je trekt met een passer een cirkel van 15 kilometer om het gemeentehuis. De partijen die uitgenodigd worden voor de meervoudig onderhandse procedure moeten binnen deze cirkel vallen. Dat is objectief en de inschrijvers zullen, nadat ze gekozen zijn, gelijk behandeld worden.”

    De Advocaat-Generaal van de Hoge Raad zegt hier nu het volgende over: “De Advocaat-Generaal verwijst naar de memorie van toelichting van de Aanbestedingswet, waarin staat: ‘Bij de toepassing van de uitgangspunten gelijkheid en transparantie wordt in het wetsvoorstel onderscheid gemaakt tussen de vrijwillige nationale aanbesteding en de meervoudig onderhandse procedure. Bij de vrijwillige nationale aanbestedingsprocedure ziet het gelijkheidsbegrip niet alleen toe op de inschrijvers, maar ook op andere potentiële aanbieders. Bij meervoudig onderhandse procedures ziet het alleen toe op ondernemers die zijn uitgenodigd een inschrijving te doen. Op deze manier wordt voorkomen dat een ondernemer die niet is uitgenodigd dit recht met een beroep op gelijke behandeling alsnog kan verwerven’.

    “Je mag je dus niet beroepen op een gelijke behandeling, terwijl dit één van de uitgangspunten van aanbesteden is. Heel raar. Een aanbestedende dienst moet wel selecteren op objectieve criteria, maar deze mogen blijkbaar best discriminerend zijn. De passermethode lijkt toegepast te mogen worden, want deze is volstrekt objectief.”

MKB bevoordelen?
“Het idee achter aanbesteden is dat de opdracht op een eerlijke wijze aan een marktpartij wordt gegund. Als je zegt: we gaan één groep bevoordelen, dan doorbreek je dit. Er is niets op tegen om het MKB een kans te geven, maar het bevoordelen van deze partij botst met het primaire idee van aanbesteden”, aldus Van der Linden. Hij eindigt met een vraag: “Misschien is aanbesteden op laagste prijs met een bestek van maximaal drie kantjes wel de beste manier om het MKB een gelijke kans te geven?”

Nancy van Bemmel
Door Nancy van Bemmel
Nancy van Bemmel is een gedreven journalist. Voor AanbestedingsCafe.nl zet ze zich graag in om inkopers snel van het allerlaatste nieuws te voorzien. Heeft u tips voor Nancy? U kunt haar mailen via: nancy@aanbestedings-cafe.nl

Reacties:

  • A.den Draak | 23-11-2016 om 11:25

    De laatste zin is de beste. Alleen de prijs is het bewijs en verder geen gerommel met EMVI-sprookjes.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.