Magnifying glass Close

Adblocker is geactiveerd!

Op deze website worden advertenties getoond. Van de advertenties wordt de redactie betaald. De redactie verzorgt het nieuws op deze website. Zonder advertenties geen nieuws. Zou je je adblocker daarom willen uitschakelen

Inkoper binnen de publieke sector te vaak Houdini

De prestaties van inkopers in de publieke sector liggen onder een vergrootglas. Helaas zijn er relatief veel voorbeelden van ‘aanbesteden gone wrong’, zoals het Fyra-debacle, en verkeerde ICT-aanbestedingen. Een nieuwe verdeling van verantwoordelijkheden kan het inkoopproces verbeteren.

Inkoop in de publieke sector wordt niet alleen gebaseerd op de Aanbestedingswet. Aanvullende speerpunten en inkoopdoelen, bijvoorbeeld over duurzaamheid en het inzetten van mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt vormen eveneens belangrijke criteria. Daarnaast is er de verplichting om MKB-bedrijven kansen te bieden overheidsopdrachten in de wacht te slepen en is innovatief inkopen als streefdoel ingevoerd. De realisatie van al deze – op politieke gronden gebaseerde – doelstellingen wordt neergelegd bij inkopers, die er in hun aanbestedingen invulling aan moeten geven. Daar gaat het mis.

De verantwoordelijkheid voor het uitgeven van vastgestelde budgetten ligt namelijk niet bij de inkopers, maar bij de managers van de verschillende overheidsafdelingen. Zij beslissen welke eisen en wensen er in offerteaanvragen gesteld worden. Het is echter de inkoper die de opdracht heeft gekregen om die te realiseren. Als een ware boeienkoning worstelt de inkoper dan ook om invulling te geven aan de wensen en eisen van de budgethouder enerzijds en de aanvullende idealistische overheidsdoelstellingen anderzijds. Dit is nog steeds het geval, ondanks het feit dat overheidsinkopers de laatste jaren professioneler zijn geworden en de competenties hebben ontwikkeld om gesprekken met managers/budgethouders aan te gaan. Inkoopadviseurs zijn namelijk veelal WO en HBO+ geschoold. Daarnaast volgen ze trainingen en cursussen op het gebied van adviesvaardigheden en worden ze steeds vaker vanaf de start van een inkoopvraagstuk betrokken bij de uitwerking. Hun advies en mening wordt meegewogen in de uiteindelijk inkoopstrategie.

Het zijn nu nog de inkopers die verantwoording moeten afleggen over bereikte resultaten, en dat zouden de budgethouders zelf moeten doen. Maak iemand vanuit de leiding van de organisatie eindverantwoordelijk voor inkoopdoelen. Hij of zij kan vervolgens budgethouders aanspreken over hun bijdrage aan de inkoopdoelen. Bij het verleggen van die verantwoordelijkheid krijgt de inkoper een nieuwe rol. Inkopers ondersteunen de budgethouders als experts in het aanbestedingsproces én weten op welke manier de inkoopdoelstellingen het best worden ingevuld. De realisatie van inkoopdoelstellingen is namelijk onlosmakelijk verbonden met de verantwoordelijkheid daarvoor. Deze verantwoordelijkheid kan de inkoopadviseur, in het kader van integraal management, niet dragen.

De inkoper hoeft dan geen Houdini meer te zijn. Vanuit zijn rol en inhoudelijke expertise kan hij budgethouders helpen om doelstellingen te realiseren, in plaats van daar continue de dialoog en discussie over te moeten aangaan.

Partner van Aanbestedingscafé:
Partner van Aanbestedingscafé:

Reacties

Partner van Aanbestedingscafé:
Sluiten

Inloggen met

of met e-mailadres