Inloggen
Login met InkopersCafé account Account aanmaken

Premium logo's

Premium logo's

Premium partners

Sidebar premium

Sidebar premium

Gold partners

Sidebar gold

Sidebar gold

Silver partners

Sidebar silver

Sidebar silver
09
02
Nancy van Bemmel
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars
3
Door Nancy van Bemmel
Categorie: Aanbesteden
Soort: ,

Kashiwagi: Nederland past de Best Value Aanpak verkeerd toe

Kashiwagi: Nederland past de Best Value Aanpak verkeerd toe

Dean Kashiwagi, grondlegger van de Best Value Approach (BVA), stelt dat er in Nederland weeffouten zijn ontstaan, waardoor we BVA als inkoopmethode (Best Value Procurement, BVP) zijn gaan zien, terwijl het volgens hem juist een geïntegreerde aanpak is van inkoop, projectmanagement en risicomanagement. Dat schrijft Pascal Evertz, eigenaar van onder andere bestvalueverkoop.nl, naar aanleiding van het congres van Kashiwagi in Phoenix.

Volgens de Amerikaan zou de opdrachtgever de methode niet moeten controleren, maar dient de leverancier deze in te zetten om de kosten te beheersen en extra waarde te leveren. Kashiwagi geeft aan dat de focus moet liggen op het inzetten van de meest kritische onderdelen van BVA, namelijk de wekelijkse risico rapportage en het directors report. Deze documenten worden bijna niet gebruikt in Nederland. Dit zou een van de oorzaken zijn van problemen tijdens de uitvoering en niet bijdragen aan het transparant maken van de prestaties van betrokkenen. Niet de selectiefase, maar juist de concretiseringsfase en uitvoeringsfase dragen bij aan het optimaliseren van de toeleveringsketen, verlagen van de kosten en verhogen van de prestaties, aldus Kashiwagi

Minder beslissingen
Kashiwagi vervolgt dat minder beslissingen nemen binnen BVA van groot belang is. Binnen Nederland variëren de scores in het beoordelingssysteem van 2, 4, 6, 8 tot 10 punten. Dit zou tot teveel beslissingen leiden en verwarring veroorzaken bij de beoordeling van de kwaliteitsdocumenten en interviews. Een score van 1, 5 of 10 zou beter zijn.

Onrechtmatigheid
In november stelde Jan Telgen tegenover AanbestedingsCafe.nl dat de basisfilosofie van BVP niet in het Europese aanbestedingsrecht past. Volgens Telgen wordt er bij BVP niet gekeken naar de offerte, maar naar de kwaliteit van de leverancier. Bij interviews onderzoek je hoe goed de leverancier een project begrijpt. Bij risicodossiers bekijk je of de leverancier de kwaliteiten heeft om het project te doorgronden. Hierdoor worden kwaliteiten van de leverancier gebruikt als gunningscriteria. ‘Dat mag niet in het aanbestedingsrecht’. Ook Frederik van Nouhuys, aanbestedingsadvocaat, gaf op het evenement AanbestedingsCafé LIVE powered by Adjust aan dat BVP in strijd is met de wet. Volgens de advocaat wordt de concretiseringsfase binnen BVP vaak ‘misbruikt om illegaal te kunnen onderhandelen’.

Kashiwagi bijt op het congres van zich af: ‘Critici die BVA als onrechtmatig beschouwen binnen de EU-aanbestedingswetgeving tonen hun eigen onwetendheid aan’. Volgens hem volgt de methode juist de beginselen van de wet: transparantie, gelijkheidsbeginsel en objectiviteit. Hybride vormen van BVA zouden de oorzaak zijn van de juridische conflicten.

Nancy van Bemmel
Door Nancy van Bemmel
Nancy van Bemmel is een gedreven journalist. Voor AanbestedingsCafe.nl zet ze zich graag in om inkopers snel van het allerlaatste nieuws te voorzien. Heeft u tips voor Nancy? U kunt haar mailen via: nancy@aanbestedings-cafe.nl

Reacties:

  • Hans Kuiper | 08-02-2018 om 21:31

    Wat jammer dat al die BVP-gecertificeerde mensen het helemaal verkeerd doen.
    Nu lees ik dat BVP vooral waarde heeft bij de concretiseringfase en uitvoeringsfase en minder bij de selectiefase (er wordt waarschijnlijk gunningsfase bedoeld?). Maar de aanbeveling om minder kwaliteitsniveaus te onderscheiden heeft juist betrekking op de gunning. Ik verwacht dat hierdoor strategisch inschrijven wordt bevorderd.

    • Charlotte van Aken | 20-02-2018 om 12:00

      Beste Hans, minder kwaliteitsniveaus (of eigenlijk: mogelijke individuele scores) is niet alleen ‘des BVP’ maar ook bij gewone aanbestedingen aan te bevelen: het dwingt de beoordelaars om zich uit te spreken over wat ze goed of slecht vinden. Bij een 0–2-..-10 schaal, zullen maar weinigen een 0 of 2 of juist een 10 geven; dat zit niet in onze aard. Resultaat is dan dat aanbiedingen dicht bij elkaar eindigen. Zelf hanteer ik een 0-4-7-10 systeem of het slecht/matig/voldoende/goed wat vertaald wordt in dezelfde scores. Het beloont de echt goede partijen en straft de slechte inschrijvingen harder af. Het geeft geen mogelijkheden voor strategisch inschrijven: dat wordt veroorzaakt door de wegingsfactoren en de opbouw van het prijsblad.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.