Magnifying glass Close

Adblocker is geactiveerd!

Op deze website worden advertenties getoond. Van de advertenties wordt de redactie betaald. De redactie verzorgt het nieuws op deze website. Zonder advertenties geen nieuws. Zou je je adblocker daarom willen uitschakelen

Relaties opbouwen versus integriteit

“Als ik weet dat er een aanbesteding aankomt, dan ga ik alvast met u een kopje koffie drinken”, vertelt Bob Toetenel, directeur executive relations van KPN tijdens het Nevi-PIANOo congres. Wanneer mag je als aanbesteder wel iets aannemen van een marktpartij en wanneer is het niet integer meer? Dit thema werd tijdens het congres uitgebreid behandeld en de meningen hierover liepen erg uiteen.

Toetenel stelt dat het cruciaal is om een relatie op te bouwen met leveranciers. “Wij nodigen overheidsinkopers wel eens uit voor evenementen, maar krijgen regelmatig ‘nee’ te horen. Sieb Eilander is bijvoorbeeld heel secuur met integriteit en zegt: ‘ik ga nooit in op jouw uitnodiging’. Dat respecteren wij natuurlijk, maar het is van de zotte, want zijn bazen komen wel!”.

Vroegtijdig relatie opbouwen
Vanuit KPN worden er evenementen georganiseerd om de relaties met klanten, waaronder de overheid, verder op te bouwen. “Het schrijven van een offerte kost ons veel tijd en geld. Daarom willen we eerst een goede relatie hebben, zodat het dit geld waard is.” Het vroegtijdig opbouwen van een relatie noemt Toetenel een belangrijk uitgangspunt. “Dan weet ik hoe de organisatie en de persoon erachter in elkaar steken. Dat is van wezenlijk belang voor de aanbesteding.”

Eigen bijdrage
Deze relatie bouwt KPN op tijdens evenementen, maar Toetenel nodigt klanten ook wel eens thuis uit. De media-spotlight op overheidsinkopers zorgt er wel voor dat aanbesteders niet altijd ingaan op de uitnodigingen van Toetenel. “Om de integriteit te waarborgen vragen we ook wel eens een eigen bijdrage van de klant. We zijn een keer op een vijfdaagse tour door Amerika geweest. Maar de klant heeft zelf de reis betaald. Dat kan dus ook.”

Minder complex
Ook helpt het volgens Toetenel als het aangeboden evenement een netwerkdag is met inhoudelijke sprekers. “Dat roept minder weerstand op. Schaats- en voetbalevenementen liggen toch wat gevoeliger.” De directeur stelt dat er minder krampachtig omgegaan moet worden met uitnodigingen. “Een betere samenwerking met de overheid kan tot stand komen als er vertrouwen over en weer is. Een relatie met leveranciers en continuïteit in deze relatie is erg belangrijk.”

Kritische reacties
De openhartigheid van Toetenel roept kritische reacties op vanuit het publiek. “Bent u de aanbesteder niet gewoon aan het bewerken met de evenementen? Wat verwacht u als u mij uitnodigt naar Amerika?”, stelt een van de aanwezige overheidsinkopers. “Door de relatie te winnen, wilt u de aanbesteding winnen. Dat is precies wat we allemaal niet willen. We willen juist op de inhoud zitten”, valt een collega hem bij. Toetenel benadrukt dat er geen inkopers worden uitgenodigd, wanneer er een lopende aanbesteding is. “Maar natuurlijk verwacht ik dat er business uitkomt”, zegt Toetenel ter afsluiting van de sessie.

Partner van Aanbestedingscafé:
Partner van Aanbestedingscafé:

Reacties (2)

aanbestedingscafe gebruiker 23 juni 2015 12:11 uur

"Want zijn bazen komen wel", die kunnen dan vervolgens ook vertrekken. Ben het geheel eens met de reactie d.d. 16 juni 2015. Om wijlen minister Ien Dales te citeren "een beetje integer bestaat NIET". Als (overheids) inkoper ben je geen knip voor de neus waard als je op genoemde uitnodigingen ingaat. Het kopje koffie drinken wij wel bij de ondertekening van de overeenkomst !.

aanbestedingscafe gebruiker 16 juni 2015 12:18 uur

Het is allemaal leuk en aardig vinden en gevonden worden. Dit met maar 1 doel dat is hopen dat de opdracht binnengehaald wordt. En dus wil de ene partij nog meer doen voor de potentiële klant dan de andere partij. Hoe moet je daar als overheidsinkoper dan mee omgaan. Als je het van de een wel accepteert en de ander niet en de opdracht wordt dan gegund aan de partij waarvan je het presentje wel geaccepteerd hebt, (waarbij ik er dan vanuit ga dat die op goede gronden is gegund, dus dat dit ook echt de beste aanbieding is). De partij waarvan het presentje niet geaccepteerd wordt zal daar dan altijd vragen bij stellen, maar wat als je het niet gunt aan de partij waarvan je het presentje hebt geaccepteerd. Die zal dan mogelijk zeggen "wel het presentje accepteren, maar vervolgens de opdracht niet gunnen, dat was niet de insteek." Kortom het kan voor de markt dan wel een goede insteek zijn om de markt te pleasen, maar de inkoper zit per definitie in een lastig pakket. En uiteindelijk wordt het toch door de ontvanger zelf betaald, want het presentje zit toch verwerkt in de prijsstelling van de aanbieding. Laten we dan voor de helderheid, transparantie en objectiviteit als inkoper gewoon duidelijk zijn en niets accepteren, scheelt aan alle kanten weer een hoop scheve en teleurgestelde gezichten. Het verhaal van de reis naar Amerika is daar ook een mooi voorbeeld van. Als ik naar Amerika wil, waarom zou ik dat dan in het bijzijn van een potentiële opdrachtnemer doen en dat zelf betalen. Dan ga ik liever met mijn eigen gezin of vrienden daar naar toe en kan ik doen en laten wat ik wil. In heet bijzijn van een potentiële opdrachtnemer ben ik toch gereserveerder, want je weet nooit of er iets voorvalt, dat later tegen je gebruikt kan worden. Los van het feit wie dit betaald.

Partner van Aanbestedingscafé:
Sluiten

Inloggen met

of met e-mailadres